Nieuw nest

Je kan niet anders dan blij zijn als je kroost een nieuwe plek vindt, waar het warm en liefdevol leven is. Dat ben ik ook. Echt waar. Alleen is het voor mij allesbehalve eenvoudig om te wennen aan die verandering. Telkens als er een kind vertrok, duurde het even voor ik mezelf terugvond. Nu was de jongste aan de beurt. Je zou dan denken dat, bij deze vierde keer, de aanpassing veel vlotter verloopt. Niet dus.

Loslaten is makkelijker gezegd dan gedaan. Maar beetje bij beetje is dat gelukt. Dat ik het mijmeren heb toegelaten, hielp. Ook het grasduinen in de doos vol herinneringen werkte helend. Zo kwam er plaats voor dankbaarheid, en dat nam de onrust weg. Dan pas kon ik aan dit nieuwe hoofdstuk beginnen. Relativeren is weer mogelijk. Want hรฉ, die nestverlaters van ons komen toch regelmatig langs?! De jongste jaren zelfs met schatjes van kleinkinderen, die van elk bezoek aan ‘Moeke en Vokke’ een belevenis maken.

En dit huis, waar we nu nog maar met z’n tweetjes wonen, dat blijft toch vooral een thuis?

Een vriendin begreep mijn geklutste emoties helemaal en riep: ‘schrijf het van je af!’. Heb ik gedaan (goede raad moet je altijd opvolgen). En zie, de woorden vormden zich tot een zalfje voor mijn moederhart.

Uit het nest

Huismussig 
met honger naar eigen plek,
netjes vierde op rij.

Besef komt 
strompel per stap.
Hij verliefd voorwaarts.

Terugblik naar momenten
vol zalig geroezemoes.
Denken brengt rust en dank.

Geen vier de stilte.
Wel restwarmte, redding
voor aarden in lege schelp.

ยฉ Veroniek de Visser

13 gedachten over “Nieuw nest

Voeg uw reactie toe

  1. Wat een prachtig schrijfsel!๐Ÿ™๐Ÿ’•
    En kan me voorstellen dat dit heel veel doet met dat mooie, warme moederhart van jou!
    Jouw laatste telg het nest uitgevlogen.. een voelbare leegte…
    Fijn dat je t kon uiten in dat mooie gedicht en dat wij mee kunnen genieten ervan.
    Warme zachte knuffel van hieruit alvast!๐Ÿ’•๐Ÿฅฐ

    Geliked door 1 persoon

  2. En dat lege nest werd lang voor het gevuld werd, zorgvuldig gebouwd met takjes en twijgjes, pluimpjes en speeksel, veel speeksel. Stuk voor stuk mochten de jonkies zich nestelen in de veilige zachtheid van wolkend eiderdons. Helemaal omhuld met veren vol herinneringen vliegen ze uit. En soms dwarrelt er een donsje naar beneden, eentje dat gemist kan worden, een pluimpje voor jou, de bevestiging dat wat is geweest, goed was. Lekker uitvliegen vol vertrouwen, want dat lege nest is nooit leeg en blijft altijd gevuld met vage kwetterende geluiden die de schoonheid van vreugde en blijheid in zich dragen…
    Zo mooi hoe jij dit hebt verwoord, prachtig doorvoeld in een uitzonderlijk gedicht – dankjewel Veroniek

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak een website of blog op WordPress.com

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: